Kły tokarskie służą do podtrzymywania bądź mocowania przedmiotu obrabianego. Ze względu na budowę i typ pracy kły tokarskie dzielimy na: stałe i obrotowe.
Kieł stały składa się z części roboczej, części cylindrycznej oraz chwytu. Krótki czop służy do wybijania kła z gniazda (aby nie pokaleczyć stożka). Część robocza stożka może mieć ścięcie, umożliwiające całkowite przetoczenie czoła przedmiotu obrabianego. Jeżeli gniazdo, w którym jest osadzony kieł, nie ma przelotu, stosuje się wtedy kieł z nakrętką, za pomocą której można kieł wyciągnąć z gniazda. Przy robotach tokarskich ciężkich (duży przekrój wióra) lepsze wyniki dają kły stałe (sztywniejsza konstrukcja, mniejsze drgania).
Kły obrotowe stosuje się do konika tokarki. Chodzi o uniknięcie tarcia części roboczej kła o powierzchnię stożkową nakiełka. W celu zwiększenia uniwersalności kłów obrotowych buduje się tzw. kły składane z wymiennymi końcówkami. Kły obrotowe stosuje się przy dużych prędkościach obrotowych wrzeciona tokarki oraz do robót lżejszych.
