K艂y tokarskie s艂u偶膮 do podtrzymywania b膮d藕 mocowania przedmiotu obrabianego. Ze wzgl臋du na budow臋 i typ pracy k艂y tokarskie dzielimy na: sta艂e i obrotowe.
Kie艂 sta艂y sk艂ada si臋 z cz臋艣ci roboczej, cz臋艣ci cylindrycznej oraz chwytu. Kr贸tki czop s艂u偶y do wybijania k艂a z gniazda (aby nie pokaleczy膰 sto偶ka). Cz臋艣膰 robocza sto偶ka mo偶e mie膰 艣ci臋cie, umo偶liwiaj膮ce ca艂kowite przetoczenie czo艂a przedmiotu obrabianego. Je偶eli gniazdo, w kt贸rym jest osadzony kie艂, nie ma przelotu, stosuje si臋 wtedy kie艂 z nakr臋tk膮, za pomoc膮 kt贸rej mo偶na kie艂 wyci膮gn膮膰 z gniazda. Przy robotach tokarskich ci臋偶kich (du偶y przekr贸j wi贸ra) lepsze wyniki daj膮 k艂y sta艂e (sztywniejsza konstrukcja, mniejsze drgania).
K艂y obrotowe stosuje si臋 do konika tokarki. Chodzi o unikni臋cie tarcia cz臋艣ci roboczej k艂a o powierzchni臋 sto偶kow膮 nakie艂ka. W celu zwi臋kszenia uniwersalno艣ci k艂贸w obrotowych buduje si臋 tzw. k艂y sk艂adane z wymiennymi ko艅c贸wkami. K艂y obrotowe stosuje si臋 przy du偶ych pr臋dko艣ciach obrotowych wrzeciona tokarki oraz do rob贸t l偶ejszych.
